تبليغاتX
آل دوستين

گفته بودم چو بیایی  غم دل با تو بگویم

چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی

 سلامی دوباره به تمام دوستان و بزرگواران وآنانی که دراین مدت وهمیشه سراسر تلاش بوده اند برای منطقه و مظلومیت این مردم و سرزمین را از طرق مختلف از جمله تارنمای جهانی وب به گوش  دنیا می رسانند  ودرد دل مردم را به گوش مسئولین میرسانند وهمچنین در معرفی منطقه وآثار باستانی وتبادل معلومات وقتشان صرف میکنند.  

 

گفت موسی را بوحی دل خدا                          کای گزیده دوست میدارم تو را

گفت چه خصلت بود ای ذوالکرم                      موجب آن تا من آن افزون کنم

گفت چون طفلی به پیش والده                          وقت قهرش دست هم در وی زده

مادرش گر سیلی بر وی زند                            هم به مادر آید و بر وی تند

از کسی یاری نخواهد غیر او                           اوست جمله شر او و خیر او

خاطر تو هم زما در خیر و شر                         التفاتش نیست جاهای دگر

غیر من پیشت چو سنگست و کلوخ                      گر صبی و گر جوان و گر شیوخ

همچنانکه ایاک نعبد در حنین                             در بلا از غیر تو لانستعین

هست ایاک نعبد مر حصر را                            در لغت ، و آن از پی نفی ریا

هست ایاک نستعین هم بهر حصر                        حصر کرده استعانت را و قصر

که عبادت مر تو را آریم و بس                          طمع یاری هم ز تو داریم و بس

 

قدردانی از دارندگان بهترین سایت ها و وبلاگ های  که عمدتا با تلاش خستگی ناپذیر گردانندگان  آنها  که از جان و مال مایه  می گذارند  به روز  هستند   تشکر و قدردانی می نمایم  امیدوارم همچون همیشه موفق باشند.


 

+ نوشته شده توسط salah در سه شنبه بیست و هشتم خرداد 1387 و ساعت 23:7 |

من بارواح گران قيومَی شكر و منّتا

باطنا تحقيق جزمان كبريايَی وحدتا

هچ نياران خاطرا شكّی حدايَی قدرتا

بی مثالين قادری پاك انت چه شكّ و شبهتا

آيي رحمت شامل انت هرجا په حَيّ و مَيِّتا

سر مني ندر انت په اسلام و رسولَی سُنّتا

مَی سرا آتكگ محمد (ص) از برایِ رحمتا

پاك انت از كذب و كلاگ و شعر و سحر و تهمتا

معجزين فرقاني آرتگ پر دليل و حجّتا

چار يار انت مصطفی يَی لايق وصف و ستا

اولي صديق اكبر گون بزرگين خصلتا

هــمنشين اَت حضرتَی در وقت رنج و راحتا

عمر انت دومي كه مشهور اَت په نيكين عادتا

برقرار اَت در خلافتا براه شريعتا

حضرت عثمان په مردي و سخا و هــمتا

گروهي برتگ از جهانا در حيا و غيرتا

شاه مردان چارميگ انت مرتضی لافتی

آيي مدحا كافي انت شان نزول هل اتی

رب رضا بات از رسولَی آل و عترتا

بعد از حمد خدا و مصطفی يَی مدحتا

گوش بدار ات عاقلين مردان برای عبرتا

كاملين انسان زاننت قدر انسانيتا

آ كه حيوان انت نزانت انسانَی قدر و قيمتا

زيت كنت آگه ببت هنّي چه خواب غفلتا

زندگي مردان پلی توبه چه موتَی محنتا

ناگهانا كيت چو هارا بيگمان و بی گتا

توبه توبه قبرَی ظلـمات و عذاب و وحشتا

الامان يا رب چه حشر و نشرَی گرانين دهشتا

ای حكايت در قرآنا ثابت انت صد آيتا

مان هــما روچا كه مخلوق جمع بيت در قيامتا

مُچ كنت باريتعالی بيشمارين خلقتا

هر كسَی دل كپّ بيت اودا چه هول و هيبتا

مات و پت چُكا شزار انت چك چه ماتا و پتا

حق تعالی وت حبردار انت دلاني نيتا

آ كه بيتگ تابع نفس و هوا و شهوتا

دروگ و دزّي و زنا و مسخرا و غيبتا

ظلـم و زور و نخوت و ناز و ربا و رشوتا

كُنَّت و بغض و حسدّ و فسق و راه بدعتا

ای تمام اودا گرپتار انت په درد و آفتا

دوزخي در دوزخا زار جننت وا حسرتا

ما نكت نيكين عمل دنيايَی دور و نوبتا

غافل و مغرور اَتِن شومين جهانَی مهلتا

كافران نيست انت خلاصي چا عذاب و شدّتا

تا ابد در دوزخا انت مستحق انت لعنتا

هر كسی كه داخل انت اسلامَی دين و ملتا

شك نه انت پيغمبران و ربَی وحدانيتا

آ كسان الله بَكشيت جاگه اِش دنت جنتا

رب هــمودا چست كنت برزا لوای رحمتا

وت گنه كاران معافي دنت چه رحمانيتا

ما اميدوار انت حدا تيي بارگاها البتا

ای حبر هست انت حديثا چو بگوشتگ حضرتا

محشرا مردم كه گيشّ انت جست و پرسَی زحمتا

دوزخي در دوزخا انت و بهشتي جنتا

جنتي مشغول بنت اودا بعيش و عشرتا

بزم و بوپان پر مرادی ليب دارنت لعبتا

جبرئيل بر حكم فرمان جليل القدرتا

كيت به پيش حضرتا دستان بنديت خدمتا

يا رسول الله مروچي بيا خدايَی دعوتا

در حظير القدسَی باغا بيا بخير و صحتا

مصطفی پوشيت به بالادا خليلَی خلعتا

اير كنت بالای فرقا تاج محبوبيتا

سندسي سبزين حلل زيبنت حبيبَی قامتا

جبرئيل هشتين بهشتان گوانك جنت سَی كرتا

مومنان بيا اِت مروچي ذوالجلالَی زيارتا

جنتي يكی كننت شور و تپاك و سنّتا

گون بهشتي حلوان كاينت په زيب و زينتا

لك و بيست و چار هزار پيغمبر انت گون امتا

جنتي بوران سوار انت در هجوم و هشمتا

پيسر انت حضرت رسول الله نشان و شوكتا

آيي امت پيسر انت چه امتاني نسبتا

عرشَی چيرا مُچ بنت پر كردگارَی حكمتا

كرسيان و ممبران نندنت بقدر طاعتا

مصطفی صلوا عليه اندر مقام قربتا

از تمام پيغمبران بالاتر انت در رتبتا

حق تعالی گوشيت از من بلوتت حاجتا

هر كسی كاری كه كنت لوتيت كريه و اجرتا

چو گوشنت يا رب كه تو وت عالـمی مَی نيتا

ما تمام لوتن مروچي تيي رضا و رحمتا

تيي لقايا تنيگ اِن لوتن وصالَی شربتا

تو نگوشتگ عاشقان گندنت منا در جنتا؟

وعدهان يا رب وفا كن پيش بدار مارا وتا

تو خدای عالـمی پاكَی چه شكل و صورتا

پاك بيچون كنت تجلّي خلق روت از حالتا

ظاهرا گندنت جمال پاك رب العزتا

بی مثال و بی جهت بی چون و بی كيفيتا

مست بنت مدهوش بنت ربَی لقايَی لذتا

ساعتی پُرّين كپنت در بی هشي و حيرتا

قصر و باغان بی خيال انت بيخود انت آ ساعتا

چا مزن چمين جنان بی ترانگ انت آ مدتا

هر جمعه گندنت خداوندا بقدر قوتا

نوجوان انت نشتگ انت دايم بناز و نعمتا

ايمن انت اودا چه مرگ و درد و رنج و علتا

تا ابد عيشَی تها انت بی زوالين دولتا

عرض عبدالله ايش انت گون رب حَيّ و ثابتا

دست بندان پيش پاكين مستجيبا خلوتا

ما ندارِن اَی خدايا تيي عذابَی طاقتا

پر وتي شان رحيمي و رسولَی بركتا

جنت الفردوسَی گلزارا بكن مَی قسمتا

تيي مباركين لقا و تيي دوستَی ماهين طلعتا
+ نوشته شده توسط salah در جمعه دهم خرداد 1387 و ساعت 23:55 |

بیا ساقی تواز میخانه عشق                         بده جامی بإين دیوانه عشق

که گل دارد هوای کوه شاداب                     پریشان خواطروچشمان پر ازآب

ستمهای خسان بروی رسیده                      همای دولتش از سرپریده

چنین فرمود استاد سبکدست                      بهنگامیکه طرح إين سخن بست

که بد شاداب کوهی سخت محکم                 فضایش پرگیاه وسبز وخرٌم

حصار اوکشیده پنج فرسنگ                      نبودش رخنه جز یک ره تنگ

فراوان خانه وانبار بسیار                          در آنجا آسیاها بود در کار

شکارش بیحد وآبش فراوان                      فراوان میوه هم باغ وبستان

خزاین اندر آنجا بود بسیار                        نشسته اندر آن قلعه دو سردار

برادر هردو ازیکباب ویکمام                      همیشه بوده اند باعیش وباکام

مهینرا در جهان بد نام بهرام                     کهینش بود بهمن نام آن سام

زخویش سرو وگل بودند إيشان                  حصارقلعه را إيشان نگهبان

همه چیزی بدإيشانرا مهٌیا                         همه با خانه وکوچ اندر آنجا

بقلعه ده هزارازمرد پیکار                         همه در أمر ونهی آندو سردار

            حصار قلعه بود ازملک آزاد                       رسیده ارث برآندو پریزاد

            نشسته دیده بان دربرج باره                      همیکردی برآنها مون نظاره

            که دید او ناگهان گردی زصحرا                  بلند گردیداندر چرخ مینا

            بیامد دیده بان در نزد بهرام                       ازآنگردوسپاهش داد پیغام

            چو بشنیدند ازو بهرام وبهمن                    بپوشیدندبرتن هردو جوشن

           شدند ازکوه بالشکر سرازیر                      همه با نیزه وکوپال وشمشیر

            که چتر گل نمایان گشت از دور                   رخ خودداشت برآنکوه معمور

            روان گشتند إيشان تابرگل                         ثنا خواندند بر گل همچو بلبل

            بدوگفتند که ای بانوی توران                     چه آمد برسرت ازروزگاران

            کجا آن پیل وآن تخت وسپاهت                    همی بینم با احوال خرابت

            تمامی قصه های خویش برخواند                ازین بازیچه یاران عجب ماند

            چوچشمه چشمها پر آب کردند                    ازآنجا سرسوی شاداب کردند

            چو شد شاداب إيشانرا نشیمند                    ندیمش روز وشب بهرام وبهمن

            کلید گنجهاآورد بهرام                               نهادش پیشروی آن گلندام

            درگنجینه شاداب بگشود                           بلشکر خلعت وزر لطف فرمود

            غلامان ده هزارش بود همراه                     تمامی رازربنواخت آنماه

            گرفت از بهمن و بهرام  لشکر                    یکی میثاق آنماه  نکو فر

            که بااو یارباشد از دل وجان                       بهر بازی که گیرد پیش دوران

            سپه را داد جا در برج باره                         بدروازه بزد کوس ونقاره

            چوشد در قلعه ما ه نو حصاری                   چو اختر لشکرش در پاسداری

            بیاد آورد بهروز هنرور                            همی  جستی نشان او زخواهر

            که آیا آن دلاور در کحا شد                       زلشکر شد برون ودر کجا شد

            جوابش آنچنان داد آن دلفروز                      که باشم روز وشب در فکر بهروز

            قضا باما چه اورا مهربان کرد                    قدر از کینه ناکامش روان کرد

            خدا اورا رساند اندر أينکوه                           که دارم از غم او کوه اندوه

            شکر گفته است استاد نکونام                          شکرریزد چنین بر مغز بادام

 

+ نوشته شده توسط salah در پنجشنبه نهم خرداد 1387 و ساعت 21:14 |
Search Google -->
border="0" ALT="Google" align="absmiddle">