بسم الله الرحمن الرحیم
شکر وسپاس بی کران به پيشگاه حضرت دوست خدای يکتا وبی همتا که توان وقدرتش بر همه حاکم است وتمام کائنات روی زمين بوجود يکتائيش زنده وهستی ونیستی بوسیله توانگری آن استوار ورونق گرفته وپابرجا است خداوندا ما بندگان ضعیف دست دعا ونيايش را بدرگاه خدائيت بالا گرفته والتماس آن داريم که مارا از فیض رحمت وکرامت خود محروم مدار وبراه مستقيم هدایت مان بفرما وآنچه پسند ورضایت خدائی است مارا آشنا بدار(آمین ) .
لذا بنده ازکسانی که درمراسم تشییع جنازة و عزاء داری شرکت نموده اند وبپاس استحکام محبت ومودت دوستانه تسلیت گویان حضوراٌ وتلفنی وبوسیله شبکه عنکبوتی (انترنت) بمناسبت در گذشت سرور عالی قدر رئيس/ علی یارمحمد موسی آفسری ومسعود یارمحمد موسی افسری ابراز همدردی نموده وبا قلبی پاک ولحنی حزين خودرا شریک غم دانسته اند وبرای روح پرفتوح ملکوتی إين عزيزان ازپيشگاه حق تعالی طلب رحمة ومغفرة کرده اند وبه بازماندگان تسلی داده اند تشکر وقدردانی می نمایم _ بله عزيزان مرگ حق است وحیاة باطل _ ومرگ به نوبة ووقت محدًد بسراغ هر ذي روح خواهد آمد وآنچه رضا وخواسته خدااست می انجامد _ امیدوارم خداوند تبارک وتعالی مکان إيشان را با شهداء وصدیقٌیٌن ارزانی بخشد وبرای بازماندگان صبر جمیل وأجر جزيل وسلامتی وسربلندی عنایت فرمايد .
بهمین منظور بنده برخود واجب دانستم ازطرف خودم وفامیل بزرگ وغیور طاهرزائي تشکرات صمیمانه وامتنان قلبی را خدمت یکایک شما گسیل میدارم وبرای صحت وسلامت اجمعین دست دعاء به درگاه قادر منٌان بالا گرفته وإنشاءالله در پناه حق تعالی محفوظ وازجمیع آفات وآبلیات ارضی وسمائی محروس بمانيد .
ابو/خالد ازشارقه
بسم الله الرحمن الرحیم
«کل نفس ذائقة الموت وکل من علیها قان ویبقی وجه ربک ذوالجلال والإکرام »
هـــــــــــــو الـبـــــــــاقـــــــــــــــــــــــــی
رئيس/ علی یار محمد موسی افسری روز سه شنبه تاریخ 1۳شعبان 1429هجری
برابر با ۱۲/08/2008م نداء حق را لبيک گفت
ودار فانی را الوداع ورهسپار دار البقاء گردید
روحش شاد ويادش گرامي باد.
در گذشت شاد روان المرحوم والمغفور له بإذن الله تعالی را به خانواده بزرگ افسری و إيل طاهرزائی در إمارات متحده عربی و بیابان تسلیت عرض میکنم وبرای شادروان رحمة والمغفرة الواسعة وبرای بازماندگان صبر وشکيبائی را از إيزد منان مسآلت دارم وخودرا شریک غم واندوه میدانم .
إنا لله وإنا إلیه راجعون .
المخلص/ آل دوستین
بسم الله الرحمن الرحیم
«کل نفس ذائقة الموت وکل من علیها قان ویبقی وجه ربک ذوالجلال والإکرام »
هـــــــــــــو الـبـــــــــاقـــــــــــــــــــــــــی
مسعود یار محمد موسی افسری روز جمعة تاریخ 1۶شعبان 1429هجری
برابر با 1۵/08/2008م نداء حق را لبيک گفت
ودار فانی را الوداع ورهسپار دار البقاء گردید
روحش شاد ويادش گرامي باد.
در گذشت شاد روان المرحوم والمغفور له بإذن الله تعالی را به خانواده بزرگ افسری و إيل طاهرزائی در إمارات متحده عربی و بیابان تسلیت عرض میکنم وبرای شادروان رحمة والمغفرة الواسعة وبرای بازماندگان صبر وشکيبائی را از إيزد منان مسآلت دارم وخودرا شریک غم واندوه میدانم .
إنا لله وإنا إلیه راجعون .
المخلص/ آل دوستین
مُردَگ پرستين قوم
رَپتان يک روچى مجلسے
نِشتان مه يک کِرءُ کشے
چمان وتى شانکء ديان
گِندان اِداں بازيں کسے
اے مجلسے که داشتگنت
په ياد بودے ھِشتَگنت
ياد مزن نامين کسے
که تحم زبانے کِشتگنت
واه په نصير دردانگين
چه درستن جهانءَ دانگين
گال گوشتگنت شاھاانگين
اِيرنت مه تاريخ زانگين
ياں يک دگر روچى پدا
ياد بوتگين روچے ردا
واجه نواب اکبرشھيد
گريوينءُ نالين گوں ھدا
نوخ واجهان شرياد کنين
مهرءُ نوازش زيات کنين
ھرکارءُ کِردى آ کُتَگ
چمے سرا نوں اير کنين
نوں کَمُکے پيش چه رَوگ
پيش چه ھمى زندے گِرَگ
يک بر پدا ياد بِکَنين
ما چى کُتگ چى گوشتگ ات
واجه کجا چى کُرتَگ ات
چى مارِتگ چى بُرتگ ات
راه ءُ رواج چى زورتگ ات
کے راضييت کے نارضا
ھنوں چه بوت چينت قضا
راضيگ ءُ ناراضيگ درو
نون ما دروبژنيگ چيا
وهدی که آ شير زندگ ات
زندے سؤالان چارَگ ات
بازينى ھم شک کرتگ ات
بازينى ھم بد گوشتگ ات
حيران وتا جستء گيراں
پرچى چُشين ما ھر براں
وهدى که دوزواه زندگ انت
گردين ءُ ترين سرسراں
وهدیى مِرنت ءُ گار بنت
سک دوستءُ سک دوستداربنت
زارءُ چپانتانءَ جنين
مجلس بزرگان ياد کنين
تعريفءُ توصيفان کنين
بازين نگوشتگين گوشين
اے چى نشان انت او بلوچ؟
که مردگ پرستين ما بلوچ
واى په ميٸ قوم بلوچ
پرچه نچارين وهدءُ روچ
ووقتی که ھَنگت زندگ انت
يا بانوک انت يا واجه انت
يا سرپدين راه در برانت
يا ريش کماشءُ رھبرانت
عزت کنين ميٸ سرورانت
بى مطءُ ھم بى درورانت
زندءَ وفا نيست په کسءَ
روچانءُ سالانءَ گوزنت
روچى جوانان پير بنت
پير په وتى راه ءَ رونت
اے ھستى ءِ راهءُ درنت
عزت کنين وھدے سرا
وھدءَ بچارين ھر برا
دنيايے کانونءُ گذار
لهتی ببر لهتی بيار
کوران نگوشتگ اے ھبر
ھستى ءِ بنيادءَ بچار
مادر موسی چو موسی را به نیل
در فکند از گفته رب جلیل
خود ز ساحل کرد با حسرت نگاه
گفت کی فرزند خرد بی گناه
گر فراموشت کند لطف خدای
چون رهی زین کشتی بی ناخدای
گر نیارد ایزد پاکت به یاد
آب، خاکت را دهد ناگه به باد
وحی امد کین چه فکر با طل است
رهرو ما اینک اندر منزل است
پرده شک را بر انداز از میان
تا ببینی سود کردی یا زیان
ما گرفتیم آنچه را انداختی
دست حق را دیدی و نشناختی؟
در تو تنها عشق و مهر مادریست
شیوه ما عدل و بنده پروریست
نیست بازی کار حق، خود را مباز
آنچه بردیم از تو باز آریم باز
سطح آب از گاهوارش خوشتر است
دایه اش سیلاب و موجش مادر است
رودها از خود نه طغیان می کنند
آنچه می گوییم ما، آن می کنند
ما، به دریا حکم طوفان می دهیم
ما به سیل و موج فرمان می دهیم
نسبت نسیان به ذات حق مده
بار کفر است این به دوش خود منه
به که بر گردی ، به ما بسپاریش
کی تو از ما دوست تر می داریش
نقش هستس نقشی از ایوان ماست
خاک و باد و آب سر گردان ماست
قطره ای کز جویباری می رود
از پی انجام کاری می رود

